من و شوهرم

12 نوامبر

manvashoharam — Thu, 12 Nov 2009 13:55:30 GMT

غم رو میخرم

درد کهنه رو میخرم

بحث رو میخرم

گریه رو میخرم

بی خوابی و خستگی رو میخرم

به یک دوش خنک صبحگاهی و خنده ی شاه پسرم .

تقدیم به همه ی دوستان عزیزی که توی این یکسال و اندی من و گلم رو تنها نزاشتید .

مهمترین خبر اینکه سام دیروز در تاریخ ۱۱ نوامیر ۲۰۰۹ ساعت ۱۶:۰۳ دقیقه درست در یکسال و پنج روزگی ٬ ۳ قدم به سمت پدرش برداشت بدون کمک ......اینقده جیغ زدم و خوشحالی کردم که پسملی حسابی گیج شده بود و البته کمی ترسید !

و بعد از یک خوشحالی حسابی به مامانم و خاله سارا در ایران و مامان هلو خبر مهم رو دادم .

به پسرم :

امیرم ٬ شاهم ٬ نفسم ٬ گلم ٬ داستانم ٬ نقاشی من ٬ هنرم ٬ زندگی من

قدمهات پابرجا ٬ استوار ٬ بدون لغزش ٬ درست ٬ صادق و توانا و از روی دانایی باشد .....هیچ نمیخواهم غیر از شریف بودن تو نازنین .

و اما تولد :

تولد خیلی خوب برگزار شد . خوشحالم که تولدش رو شب نگرفتم چون فردا شبش که خانواده ی هلو رو به رستوارن دعوت کردیم احساس کردم سام خسته شده !!!!

به هر حال روز تولدش ساده و شیک به همراه کیک و برانج ( انواع ساندویچ های خوشگل ) و انواع اسنک به همراه ۵ تا بزرگسال و ۵ تا نی نی یکساله ( دوستانش در گروه مادران ) به خوشی انجام شد . موسیقی گذاشتیم ٬ رقصیدیم ٬ کادو دادیم و کادو گرفتیم .

نکاتی از دید من برای تولد یکساله ها :

۱ ) تولد رو حتما بگیرید هر چند مختصر مثله من !

۲ ) زمان برگزار کردن تولد به نظر من برای شادی نی نی ها ی یکساله ٬ روز خوبه به دلیل اینکه آسیبی به ارامش شبشون نخوره .و همچنین بهتره چون میتونن کلی آتیش بسوزن !

۳ ) مدت جشن ما ۴ ساعت بود .

۴ ) انتخاب برانچ به جای غذای گرم باعث شد سام در تولدش لحظه ای تنها نباشه و منم مثله ۵ تا مامان دیگه کلی بازی و خنده کردم و خوشحالم که حتی برای آوردن آب هم به آشپزخانه نرفتم . میزم رو از شب چیدم .

۵ ) هر چند تعداد کم بود ولی از ظروف زیبای یکبار مصرف که طرح انتخابی من و هلو برای سام بود استفاده کردم و چقدر عالی شد !

اینم طرح تولد سام :

۶ ) خونه رو از بادکنک پر کنید و به صدای ترکیدن بادکنک اندکی آشناشون کنید !!!!

۷ ) در مورد عکس آتلیه ی ۳ نفره ! سورپرایز در پست بعدی !

پی نوشت :این متن ۳ روزه که داره ثبت موقت میشه ٬ باورتون میشه !!!؟

6 نوامبر ( آغازی نو )

manvashoharam — Fri, 06 Nov 2009 00:11:18 GMT

صادقانه میگویم خدای مهربانم ٬ ممنون بابت برکت الهی ات ...باشد تا همیشه شاکرت باشم .

در پناهت دار این کوچک مرد پاییزی را ...

کودکم

اولین سال زندگی ات پر از عطوفت ٬ پر از نارنج ٬ پر از اطلسی ٬ بلندا چون سرو .

04 نوامبر ( 2 روز مونده تا فصلی جدید )

manvashoharam — Wed, 04 Nov 2009 13:23:30 GMT

پسرم .

اولین برف زندگی ات مبارک ....

کمتر از ۵ دقیقه است که اولین برف امسال شروع به باریدن کرده و من خوشحال از این همه ذوق تو .

کمتر از دو روز مونده به تاریخ تولدت .

نمیدونم چرا ایقده خوشحالم . خوشحال از اینکه سلامتی ...خوشحال از اینکه روزهای زندگی ام با تو نازنین رنگارنگ شده ....خوشحال از تزیینات تولدت ....خوشحالم که تو این فصل به دنیا اومده .

کوچه ها و خیابونها همه میخندن ...به خاطر کریسمس از اول نوامبر همه جا به رنگ و شادی مزین شده .

پاپا نویل های کپل و نازنین میخندن و تو مبهوت به این همه رنگ خیره شدی .

عزیزم

کودک پاییزم ۴۸ ساعت مونده تا از تولد تو و حضور پرنگ من در این زندگی .

پارسال این موقع هر ثانیه به لباسها و کالسکه ات نگاه میکردم و امسال به انواع بادکنک های رنگی ات و تو چه دلخوش و شاد به بادکنهای باد نشده نگاه میکنی ....

۴۸ ساعت دیگه اتاقمون میشه پر از گل ٬ پر از بادکنک رنگی که تو خوشحال بشی .

۴۸ ساعت دیگه از غروز پر میشم .....و چه زیباست نام زیبای مادری .....

31 اکتبر ( شش روز مونده تا فصلی جدید )

manvashoharam — Sat, 31 Oct 2009 21:04:18 GMT

خدا رو شکر به خاطر تمام کامنت های دلگرم کننده .

اول نوشت : شاه پسرم ۵ دندونه شد . خیلی خوشحالم ...در حین بیماری دندون هم در آورد !

دوم نوشت : به شکرانه ی خوب شدنش وقت آرایشگاه پسری رو چلو انداختم و دیروز به تاریح ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹ اولین قیچی به موهای پسرم توسط آرایشگاه moncka زده شد . عکسش می مونه واسه تولدش ! سورپرایز !

و اما من :

چی به من گذشت رو بگذریم ....همه ی مادرها میدونن که نگهداری از کودک بیمار یعنی مادری در حد تمام .

فقط میخوام یگم خدا صبر بده به مادر ها و پدرهایی که فرزندان بیمار دارن .

ویروس سام که خدا رو شکر گذرا بود ....

چی میکشن ...بوسه بر دستانشان .

لامصب ٬ قلب مادری قلب نیست که ....یه تیکه جگر خونی هست به نام دل !

مالامال عطش خواستن .

بالا مثله سرو .

استوار مثله کوه .

درخشان مثله خورشید .

شب سوم تب وقتی سام توی بغلم بود و همش ناله میکرد و بهانه میگرفت ٬ ناگهان یاد کودکان پرورشگاهی افتادم .

کدوم پرستار نازشون رو میکشه ؟

کدوم پرستار تا صبح توی بغلش میخوابونه ؟

کدومشون ؟

نمیگم اونا عاطفه ندارن ..خدایی خیلی بزرگن ..دست شون پر از برکت که از فرزندان بدون پدر و مادر محافظت و نگهداری میکنن ....من جسارتی به اونها ندارم ولی دلم به جال کودک میسوزه ...به حال دلش ...و لعنت میگم مادر و پدری رو که فرزندشون رو ترد میکنن به امان خدا و پرستارهای مهربون .

هیچ بهانه ای مجاز نیست ......بی پولی ٬ فساد ٬ درد ٬ اعتیاد ٬ هوس ووووو .

بگذریم .

تن کودکم پر از دانه های رنگی هست ولی خدا رو شکر رو به بهبودی .

شیر میخوره ولی هنوز خیلی مشتاق به غذا خوردن نیست .

روتینش به دلیل یک هفته بیماری کمی عوض شده و بهاننه میگیره خصوصا موقع خواب .

از صبح تا شب با منه ولی بابایی شده .....شدید !!!!

شش روز مونده تا فصل جدید زندگی من ....زندگی با نفر سوم .....زندگی با کودک یکساله ام .

افق زندگی من روز به روز با بودنت روشن تر میشه عزیزم .

شش روز مونده به شکر گذاری روز وصال من و تو .

به پاره شدن بند وجودت و بسته شدن به روحم .

پی نوشت :تولد همه آبانی های عزیزم مبارک /

سپهر عزیزم ٬ پارسای مهربونم ٬ علی رضا جیگر خاله ٬ پانیذ موشی ٬ عسل ملوسک ٬ امیر تپلی ناز و خوش تیپ ٬ سارگل مامانی و آراد دوست داشتنی ٬ امیرحسین خوردنی ٬ ارشک مهربون ٬ علی نازه ٬ داتیس شیطون بلا ٬ ارتیمان گل .

میلادتان سبز کوچولوهای ناز .......آبانی های گل ٬ پاک باشید و چون رود جاری .

پی نوشت :

ممنون از مادر مهربونم که با همهی گرفتاریهاش به خاطر من به جشن پرشین بلاگ رفت ....ازش ممنونم و ممنون به خاطر پرشین لاگ به خاطر هدیه اش به وبلاگ من و شوهرم

دو عدد سکه ی پارسیان ٬یک کتاب شعر از شعرهای معاصر .یک کتاب رباعیات خیام .تقدیر نامه ( که از همه بیشتر من رو خوشحال کرد )

ممنون از همتون .

پی نوشت : یک تشکر ویژه از کاترین ٬ نوگل ٬ سیمین و نی لا ( ممنون )

29 اکتبر ( 8 روز مونده تا فصلی جدید )

manvashoharam — Thu, 29 Oct 2009 22:13:18 GMT

داغونم .

به تمام معنا !

از سه شبنه تا به امروز تب سام مرتب بالا و پایین میره .

۳ تا دندون هم همزمان با این ویروس لعنتی در حال رشد و خودنمایی هستن و دوتا بالا بغل دندون خرگوشی ها و یکی پایین بغل دوتای دیگه . من فدای دندونهای تو عزیزم .

سامی که اصلا گریه نمیکرد مرتب در حال گریه هست و فقط و فقط تو بغل من یا هلو آروم میشه .

نمیتونه بخوابه ....ناراحته ٬ بدن نازک و نرمش پر از دونه های قرمز شده و حسابی بی حاله ٬ تبدار و خیس هست شاه پسرم و از همه بدتر شیشه شیر رو نمیتونه مک بزنه و البته به هبچ عنوان اشتها نداره که من اصلا با توجه به حالش اصراری ندارم ٬ فقط اصرارم در نوشیدنی هست که با توجه به وضعیت دهانش درکش میکنم .

از ویروس بگم که شاید بیشتر متوجه حال سام بشید .

نام ویروس : Exanthema subitum

چه سنینی این ویروس تهدیدشون میکند : کودکان ۶ ماهه تا ۳ ساله .

نشان بیماری : ۳ روز تب بالا ۳۹ تا ۴۰ درجه .

مدت بیماری : ۵ تا ۷ روز .

مدل بیماری : پر شدن بدن کودک از دانه های قرمز

به وجود آمدن بیماری : ثابت نشده به دلیل اینکه ویروسی میباشد ولی معمولا ۱۰ روز بعد از سرماخوردگی کودک خودش رو نشان میدهد .

دارو : در دانمارک و خصوصا پزشک سام دکتر Kaj Petersen با دارو خیلی مخالفه مگر در شرایط حاد .

به طور مثل تنها در ۳ روز اول به ما اجازه داد از شیاف panodil-junior هر ۴ ساعت یکبار استفاده کنیم و شدیدا متذکر شد که فقط نوشیدنی بنوشه و من هم که مرید ایشون هستم سر اطاعت فرود آوردم .

نگهداری از کودک : فقط و فقط محبت بیش از اندازه میخوان ...بیش از بیش غرق در بوسه و بغل . و ۱۰۰ البته وقتی صورت قرمز پسرم رو میبنم که اشک امانش نمیده بدون اقرار آغوشم ثانیه ای خالی نبوده و نیست .

دعای شبانه : فقط شکرت خدا ....شکر که کودکم سالم هست ...شکر که ویروسی گذرا شب رو برای من پایدار کرده .....شکر که انسانم ......شکر که دستانی دارم که کودک از نوازشش لذت میبرد ...شکر قلبی دارم که پسرم وقتی با لبهای تبدارش به من نگاه میکند ٬ سراسر غرور میشم .....شکر از همه چیز .

پی نوشت : خبری من رو دو روزه با اینکه حال شاه گلم خوب نیست ولی خوشحال کرده و اشک خوشحالی رو به چشمانم آورده ....از این بابت هم شکر خدایا .

پی نوشت : یک تشکر خیلی بزرگ از پرشین بلاگ که حودش بسی نوشتن میخواهد ٬ با توجه به حالم قادر نیستم ...در پست بعدی توضیح میدم . بازم ممنون از دوستانی که به من و شوهرم رای دادم ..کاشکی ایران بودم و از نزدیک همتون رو میدیدم و دست پاکتان رو میفشردم . دوستتون دارم .

27 اکتبر ( 10 روز مونده تا فصلی جدید )

manvashoharam — Tue, 27 Oct 2009 19:01:18 GMT

گاهی اوقات احساس میکنم خالی میشم ....

شاید به خاطر وابستگی شدید من به کودکم هست .

شاید نه ٬ یقین دارم .

امروز اولین دیدار تخصصی من و هلو و سام به منزل پرستارش بود .

جایی که سام من ٬ کودک آغوشم ٬ قراره ساعاتی رو سپری کنه .

برای کودکم کمدی حاضر کرده بود و اتیکت نام سام در درب کمد جلوه نمایی میکرد .

برای کمدش مقداری لباس ٬ تن پوش بیرونی ٬ پمپرز ٬ دستمال مرطوب ٬ پستانک اضافه و پتوی مورد علاقه اش . ( پتو رو از وسط نصف کردم و با گستاخی تمام به پرستارش گفتم : نصف مال من ٬ نصف مال تو ! )

هلو هم بود ....پرستارش سام در آغوش کشید و مشغول خوندن کتابی شد .....و اشک من ریخت .....و هلو همچنان از من دلگیر بیش از بیش به خاطر اشکم !

( نمیدونم چرا نمیفهمه !!!! )

و شاید کسانی بر این عقیده باشند که آدمی در چنین دورانی بیش از هر زمان دیگر نیازمند آن است که به سایه عشق و بی خبری بگریزد و بدین کار ناگزیر می باید حدیث نفس شاعران عاشق را سرود خود کند
احمد شاملو 21 مرداد 1344

پی نوشت : پنج ساعت بعد از دیدار سام بیمار شد ......بیمارستان گفت ویروسه ...پسرم در حال حاضر تب ۳۸ درجه داره ولی در آغوش من بالا ۴۰ رسیده ....داغ داغ .

منم تب دارم ....داغم از گرمای سر پسرم .

در شوکم پسرم در تنهایی بازی میکند .....با مادرش میخند ....با پدرش ریسه میرود .......ویروس کجای زندگی پسرم ریشه کرده بود ؟ ریشه ات داغون ویروس بد !

محتاج دعا هستیم .

من و شوهرم .

25 اکتبر ( 12 روز مونده تا فصلی جدید )

manvashoharam — Sun, 25 Oct 2009 20:59:35 GMT

شکر خدای من .

پسرم دیروز در ۱۳ روز باقی مونده به میلادش با جسوری بیشتری می ایستد و دو قدم بدون وابستگی به ما قدم برداشت .

قدمهات جاودانه تکه ی جونم ...محکم و استوار .

نمیدونم من جو گیر تولد شدم یا جدا احساس میکنم پسرم در این روزهای باقی مونده مدل صحبت کردنش عوض شده و دیگه اده بده نمیکنه و حروف ژ و گ و خ و ش و ن رو خیلی خوب ادا میکنه و بیشتر به زبونش چرخش میده گویا میخواد جدا حرف بزنه ولی نمیتونه !

من کاملا احساس میکنم دروران نوزدای تموم شده و گاهی اوقات وقتی لجبازی ها و دست انداختن های سام رو میبینم ٬ این احساس بیشتر میشه و یقین پیدا میکنم با انسانی در حد خودش کامل حرف میزنم .

به هر حال زندگی با سرعت نور در حال گذر و من در حال دویدن !

تصمیم گرفتیم زودتر برای آرایشگاه اقدام کنیم که اگه خدایی ناکرده خراب شد و یا ناراحت شد ٬ باعث خاطره ی دی براش اطلسی وجودم نشه .

۹ نوامبر اولین روز نگهداری رسمی پرستار از سام هست و شروع کار من ۲۳ نوامبر .دوست داشتم چند روزی همون دور و بر باشم تا سام کم کم عادت کنه . البته دیدار ما و پرستار کماکان صورت گرفته و تقریبا سام پرستارش رو میشناسه .

وقت واکسن یکسالگی گرفته شد ....ولی دودلم . واکسن های قبلی سام کوچولو رو خدا رو شکر اذیت نکرد ولی برای این بار نمیتونم مطمین باشم ....به همین دلیل دو دلم قبل از تولد بریم و یا بعد از تولد .

اگر قبل از تولد باشه میترسم تا روز تولد حالش خوب نباشه و حسابی برنامه هام بهم میخوره .

بعد از تولد هم میشه ۹ نوامبر !

به هر حال خوشحال میشم از پیشنهادهاتون .

دوستتون داریم .

پی نوشت خوردنی برای دوستانی که پرسیده بودن :

براکولی رو آبپز یا بخار میکنم ....پوره ش میکنم و داخل ماست میریزم و عنوان دسر به پسملی میدم و خودم هم با مقداری نمک به عنوان سس سالادم استفاده میکنم .

برای سام بیشتر بخارپزش میکنم و به همراه تیکه ای از سینه ی مرغ ٬ گوشت قلقلی یا ماهی .

نکته : اگر دوست نداشتن اصرار نکنید ....۲ تا ۳ روز توی بشقابشون بزارید همون که ببینن روز سوم

نا خوادآگاه طرفش میرن .

Broccoli er sprængfyldt med vitaminer og mineraler, blandt andet C-vitamin, K-vitamin, A-vitamin, B-vitamin, E-vitamin, folinsyre, jern, calcium, fosfor og magnesium.

نوش جان .

پی نوشت :

خدای لحظه ی من ....خدای پاییزم .....شکرت میکنم بابت لجظه ی گذشته و حال و آینده ام .

زندگی رو آنجنان مینگرم که داده ای .....

بودنم شکر ...بوسه ی پاییزی از آن تو مهربان پسرم .

21 اکتبر

manvashoharam — Wed, 21 Oct 2009 13:51:18 GMT

هلو تو دیگه چرا ؟

تو که من رو بیشتر از خودم میشناسی !

میدونی که چفدر روی این شاپرک زندگیمون حساسم .

رنگ به رنگ میشم با حرفات !

درکم کن .....کارم ۱۰۰ برابر شده . ناراحت نیستم ..فقط میخوام درکم کنی .

مسیولیتم زیاد شده .خیلی ...

تلفن های روزانه برای برگشت به کارم و آمادگی برای کار ٬ امتحان ماه دسامبر که داره بی رودرواستی من رو دیوونه میکنه ٬ پرستار پسرم ٬و نوشتن برنامه ریزی برای اون ٬ رزومره های من و خودت ٬ غذا ٬ اتو کشی ٬ لباسشویی ٬ جاروکشی ٬ نظافت و ...

من تو این ۱۱ ماه و ۹ ماه بارداری لحظه ای خم به ابرو نیاوردم و پا به پای تو همه جا اومدم ٬ همه کار کردم ....

حق دارم عوض بشم ٬درک کن ....من و تو ۱۰ سال با هم تنها بودیم ...

چه شبهایی که نصفه شب تصمیم میگرفتیم بریم سفر !

چه روزهایی رو با هم سپری کردیم .

ولی الان بهت میگم ...زندگی من خیلی زیباتر شده ...خیالت راحت باشه ...من خسته نیستم .

بیشتر از این خسته میشم که به من میگی حساس نباش !

چرا نباشم .

الکی که همسر و مادر نشدم عزیزم .

واسه تو هم خیلی کردم ....باز هم میکنم .

ولی بدون زندگی ما رنگ دیگه ای گرفته ...باور کن ....من خسته نیستم .خیلی هم شادم .

وقتی تو با پسرک میخندی و بازی میکنی ٬ دنیای من رو سفید میکنی عزیزم .

دوستت دارم همرا من .

در زمان نبودن پسرمون هم من همینطوری بودم ..به خدا وسواسی در کار نیست ..

دوستت دارم بیشتر اونی که فکر کنی .

خدا رو ۱۰۰۰ بار شکر میکنم .

ولی بیشتر ازت انتظار دارم که درکم کنی ....

بهمون زمان بده .

به من و پرنده ات ....پرنده ات که در حال رشده نازننیم .

پی نوشت : تولد مهرماهی های عزیزم از صمیم قلب مبارک ....

سوشیانس نازم ٬ پارسا ی مهربونم سارای خوشگل ٬ ماهان نازنین و قدم نو رسیده ی نازنین بانوی دوست داشتنی ام ...

تولدتتان سبز و همواره لب خانواده تان پر از شادی و خنده .

دوستتان داریم .

پی نوشت : خدایا صبر میخواهم برای مادرانی که دلشون میخوان مادر بشن ....برای مادرانی که مادر شدن ولی فرشتشون اینقده پاک بود که خدا نداده ازشون گرفت ....برای مادرانی که فرزندانی بیمار دارن ......برای مادرانی که تنهان ....برای مادرانی که غصه دارن ....برای مادرانی که به معنای واقعی مادرن ....

صبر بده مخصوصا به دوست خوبم ر ی ر ا .

پی نوشت :

الان از پرشین لاگ برای من کامت اومده از اینکه گویا وبلاگ من و شوهرم رتبه ای آورده ...اصلا باورم نمیشه !!! ممنون از همه ی دوستانی که ما رای دادن .کاشکی ایران بودم ....البته اگه آدرس حقیقت داشته باشه حتما مامان رو میفرستم .

خیلی خوشحالم ......یه احساس خوب همراه با آرامش .

18 اکتبر

manvashoharam — Sun, 18 Oct 2009 11:46:18 GMT

از سفر برگشتیم .

مرسی بابت دعای خیرتون .

و اکنون :

خرید شمع شماره ای مزین شده به عدد ۱ .

سفارش کیکی کوچولو ولی زیبا .

سفارش نان مخصوص برانچ به بیکری .

وقت آتلیه عکاسی برای ثبت لحظه ی تولدش.

وقت آرایشگاه برای پسرم . ( برای اولین بار )

برنامه ریزی ساده ولی دلپسندی برای تولد شاه پسرم که ذهن مادارانه ام حسابی مشغول و غرق در شادی کرده .

شاه پسرم ٬ یگانه ام ٬ دردانه ام ٬ زندگی پر از بال و پرم ٬

نوشتن نام ۱۰۰ ها گل برای چشمهایت کم است .

به امید اونی که تو رو دودستی به من داده ٬ یکسالگی ات هر چند ساده ولی ۱۰۰ ٪ برگزار میکنم .

با توجه به اینکه بدن کوچکی داری ولی مطمینم از ذهنی باز برخورداری به همین دلیل تولدتت را روز و مهمانهایت را به صرف برانچ دعوت میکنم که خستگی روح و جسمت را آزرده نکند و شب را به روال همیشگی استراحت کنی .و دلیل دومش ساعت تولدت هست ۱۳:۱۷ روز ۶ نوامبر ۲۰۰۸ .

راستش بیشتر دلم میخواد این روز برای خودم و هلو پایدار بمونه .. مخصوصا سال اول تولدت .لحظه ی تولدت ساعت ۱۳:۱۷ دقیقه که پزشکت گرم و خونی تو رو در روی سینه هایم جا داد و نگاه خیس پدرت که شاید هرگز اون برق چشم را درچشمهایش نبینم .....

و من ....

مادری که هنوز غرق در غرور اون لحظه ثانیه ها رو سپری میکنه .

12 اکتبر

manvashoharam — Tue, 13 Oct 2009 06:09:14 GMT

ما عازم سفر به سوید هستیم .

من و هلو و پسره شیطونمون که دیگه جدا جایی بند نمیشه و درب و دیوار رو ماشالله میره بالا !

راستش تو این سن سام بهترین جا خونه هست ولی تعطیلات پاییزی هست و هلو هم بعد از عمل و کار احتیاج به این سفر داره .

دوستتون داریم ...تـک به تـــک .

یکشنبه بر میگردیم .